Driemaal is voor LDODK geen scheeprecht. Net als zeven jaar geleden was DOS’46 in de finale te sterk. Voor de Drenten was het de tweede veldtitel op rij.

LDODK liep de eerste helft al snel achter de feiten aan. DOS’46 pakte de voorsprong. De LDODK-aanvallen waren niets eens zo slecht. Pogingen waren er genoeg, maar het vizier stond niet op scherp.

Ran Faber in duel om de bal
— Jurjen Smid

Aan Drentse kant lukte het wel. Met onder andere een paar fraaie treffers van de afscheidnemende Max Malestein. Toch leek het er op dat LDODK in de loop van de eerste helft het verdedigend beter onder controle kreeg. LDODK kwam ook terug naar 5-6, waarna DOS de marge weer op drie bracht: 5-8. Beide ploegen gingen rusten op 7-9, nadat DOS’46 in de laatste minuut nog een stip miste.

Er kwam een ander LDODK uit de kleedkamer. Binnen een paar minuten was het 9-9. Dat was een stand die lang op het bord bleef staan. Het leek er even op dat het momentum voor LDODK was, maar daarna volgde een fase waarin beide ploegen vast zaten.

Amber Klaren wil de bal afspelen
— Jurjen Smid

LDODK miste een strafworp, kwam nog wel op 10-9, maar wist de voorsprong niet verder uit te bouwen.

Een tactische omzetting bracht DOS’46 weer aan het scoren. De Nijeveners scoorden in de 13e minuut pas voor het eerst na rust. Van 10-10 werd het 10-12. Marrit van der Laan bracht LDODK nog één keer terug op 11-12. Maar op 11-14 leek het pleit beslecht. DOS’46 rook de overwinning, bij LDODK ebde de overtuiging op een goede afloop snel weg. Uiteindelijk werd het 14-18.