“We hebben de afgelopen jaren al veel stappen gezet, nu die laatste stap nog.” Niebeek draait er niet om heen. Hij gaat in dit seizoen voor de hoofdprijs: de zaalkorfbalfinale met de titel als ultieme bekroning. Daarmee gaan onwillekeurig de gedachten toch weer terug naar die zo bizarre ontknoping in de derde wedstrijd van de kruisfinale afgelopen seizoen, tegen DVO. “We zijn er nog nooit zo dichtbij geweest.”

Gedeelde smart

In een kolkend Kortezwaag gaf LDODK in de laatste vijf minuten een voorsprong van vier doelpunten uit handen, DVO plaatste zich voor de finale. “En dat kwam best wel hard aan hoor, in de groep. Op de donderdag kwamen we bij elkaar. Om elkaar te zien en om de teleurstelling te verwerken. Dat mondde uit in een spontante barbecue bij Ran thuis, hij was die dag jarig. Dat hielp. En dan is gedeelde smart toch ook halve smart.”

Al vrij snel ging dus de knop weer om richting het evalueren van wat er mis ging en wat daarvan te leren. “We waren over alle drie wedstrijden misschien wel de beste ploeg. En toegegeven, bij DVO viel ineens alles wel op zijn plek. Maar we hebben het in die laatste fase uit handen gegeven doordat we niet scherp genoeg in onze taken bleven. Daar zit ook meteen het ontwikkelpunt bij het maken van die laatste stap.”

Jonge selectie

Voor de selectie is dat sindsdien een belangrijk thema. “Ook in combinatie met onze speelstijl, we willen de kwaliteit van onze kansen verhogen.” Zoiets gaat in de praktijk met vallen en opstaan. “We hebben nu een nog jongere selectie, met veel eigen jeugd. Harjan is de oudste, maar daarna komt Marlou. En die is nog maar 26 jaar. Het is belangrijk dat de ploeg zelfbewuster wordt in het vasthouden van de focus. Daarbij is het ook aan de spelers om elkaar hier onderling in te coachen en scherp te houden. Dat ze er zelf in slagen om de wedstrijd te kunnen ‘lezen’. Dat stukje volwassenheid hoort er ook bij. Soms is het in de zaal zo’n lawaai dat wij de spelers vanaf de kant niet meer kunnen bereiken.”

In breedte gegroeid

De vernieuwing in de selectie komt dit seizoen vanuit de eigen gelederen. “Een aantal junioren is overgekomen. Ze doen het goed. Ook andere jonge spelers in de selectie hebben stappen gezet. Josse Scheentra, Jurjen Veenstra en Tieme Eppinga zitten er dicht tegenaan. En we hebben nu over de breedte meer meiden met ervaring in de Korfbal League. Ik ben ook benieuwd hoe het straks is als iedereen weer fit is.” Daarbij doelt Niebeek op de verwachte terugkeer, in de loop van het seizoen, van Marije Visser, Esmee van Veen en Amber Klaren. “Dat brengt ook weer een nieuwe dynamiek. Over de hele linie hebben we straks binnen de groep meer spelers met verschillende kwaliteiten.”

Niebeek en zijn staf hebben voldoende om mee aan de slag te zijn. En dat doet hij met heel veel plezier. “Dat heeft ook te maken met het vernieuwende binnen de club. Dat inspireert mij. Met ondersteuning van bijvoorbeeld eco-coaching, voedingsadvies, medische en fysieke begeleiding. Met overdag trainen waren we al vernieuwend, de professionalisering zet verder door. Met ook betaling van spelers. Daar staan bepaalde plichten tegenover. Spelers nemen taken binnen de club op zich, op het gebied van bijvoorbeeld training geven of commercie. En ze worden daarmee ook zichtbaarder binnen de vereniging.”

Steeds beter

Die hang naar vernieuwing is ook de persoonlijke drijfveer van Niebeek. “Ik vind het leuk om in de keuken van andere sporten te kijken, of in het bedrijfsleven. En om daar weer van te leren. Ik zal nooit zo maar weer een club training gaan geven om de boel draaiende te houden.”

Maar eerst nu met LDODK die laatste stap zetten naar dat ultieme doel. “We zijn misschien niet de favoriet. Dat is Fortuna. Maar dat betekent niet dat zij kampioen worden. Dat heeft het verleden wel geleerd. We zijn drie jaar aan het werk met deze ploeg en worden nog steeds beter. Het is nu D-day.”