Finaledroom LDODK spat uiteen in bizarre slotfase

Sporthal Kortezwaag was tot de laatste plaats gevuld voor de beslissende play-offwedstrijd tussen LDODK en DVO. Al ruim een uur voor aanvang vormden zich lange rijen bij de ingang. Vanuit Gorredijk, Terwispel en de wijde regio stroomden korfballiefhebbers toe. Op en rond de tribunes werd elke beschikbare plek ingenomen — niemand wilde ook maar iets missen van deze allesbeslissende ontmoeting.

De spanning was voelbaar: zou LDODK voor het eerst in de clubgeschiedenis de finale bereiken? Het publiek werd op zijn wenken bediend. Vanaf het eerste fluitsignaal ontspon zich een meeslepende wedstrijd, waarin beide ploegen elkaar geen duimbreed toegaven en de intensiteit voortdurend voelbaar bleef.

De opstellingen van beide teams weken af van de voorgaande onderlinge ontmoetingen. DVO had de vakken omgedraaid en gaf Menno van der Neut een basisplaats. Bij LDODK verscheen Marrit van der Laan aan de start, als beloning voor haar sterke invalbeurt in Bennekom.

LDODK kwam het beste uit de startblokken, met twee treffers van Harjan Visscher. Toch was het na tien minuten DVO dat effectiever met de kansen omging en een 2-4 voorsprong nam. Nadat Sabine Verhoef beide ploegen weer op gelijke hoogte bracht, nam LDODK het initiatief opnieuw in handen. De thuisploeg voerde het tempo op en begon zich gaandeweg los te maken van de tegenstander.

Onder aanvoering van de scherp schietende Sabine Verhoef en Harjan Visscher bouwde de thuisploeg een 14-10 ruststand op. In een enerverende slotminuut voor rust, met vier treffers, zorgde Ran Faber met een buzzerbeater voor extra vertrouwen bij het publiek.

Na rust kantelde het duel snel. DVO kwam fel uit de kleedkamer en werkte binnen vier minuten de achterstand weg (15-15), mede dankzij de trefzekere Menno van der Neut en Gertjan Meerkerk. Hoewel LDODK via een time-out van Friso Boode — opnieuw vervanger van de geschorste Jan Niebeek — wederom het initiatief pakte en een klein gat sloeg, bleef DVO aanklampen.

Toen Ran Faber de stand naar 22-18 tilde en een lange doelpuntloze fase doorbrak, leek de beslissing gevallen. Sporthal Kortezwaag stond op zijn kop en de gedachte aan Ahoy werd steeds realistischer.

Maar in de slotfase toonde DVO zijn veerkracht. Gertjan Meerkerk bracht met twee snelle treffers de spanning terug, waarna Koen van Roekel met twee afstandsschoten het duel volledig deed kantelen. In de absolute slotfase was het opnieuw Meerkerk die met zijn achtste treffer de genadeklap uitdeelde.

LDODK kreeg in de slotseconden nog één kans om een verlenging af te dwingen, maar wist die niet te benutten. Terwijl DVO het veld op stormde en de vreugde uitbundig vierde, bleef LDODK ontredderd achter. Opnieuw strandde de ploeg op de drempel van de finale.

Het seizoen verdient waardering, maar de conclusie is hard: de finale in Ahoy blijft opnieuw buiten bereik. De gemiste kans zal nog lang nadreunen in Gorredijk en Terwispel.